S EV D A M'A D A V E T
Gel sevdiğim seninle aşk yurduna seyran edelim,
Girelim gönlümün Hasbahçesine güller derelim.
Hazan olmasın asla mevsim,solmasın güller,
Baharda aşkın pınarından kana kana içelim.
Kanat takıpta uçalım,aşkımızın deryasına,
Dillere destan olsun,artık şu vuslatı görelim.
Durmayalım hiçbir limanda,yol alalım her daim,
Sahilde olanlara mendil sallayıp gel edelim.
Tutup elinden götüreyim seni bulutlara,
Meleklerle sohbet,aşıklarada selam verelim.
Oturalım şöyle sevda kokan deniz kenarında,
Şahit olsun dalgalar,biz martılara el edelim.
Güvercinler dolaşsın yanımızda,kanat çırparak,
Yol göstersinler bize,bir yüce köşke gidelim.
Ulu bir ağaç kulak versin gönlümüzün sesine,
Oynaşırken yapraklar,biz zirvelere erelim.
Kaybolup gideyim gözlerinin derinliğinde,
Sen beni bil,bende seni,başka şey bilmeyelim.
Uzak olurmu yollar hiç,sevda çeken gönüllere,
Susuz çöller geçip,gerekirse dağlar delelim.
Yat dizim üstünede,öylece kal sonsuza kadar,
Aşkın uğruna ölünürse,gel beraber ölelim.
Ah gönlüm,vah gönlüm!geçmiyor asla sana sözüm,
Mezar olsun kalbim O'na, gel beraber gömelim.
Cengiz
S E V D A G Ü L Ü M'E
Hani gonca olup açacaktın, hazanda ki baharımda.?
Kuru yapraklar savruluyor şimdi benim dört bir yanımda.!
Estikçe sam yelleri kırıldı dallarım budaklarım, Bu hazanda da kaybolup gitti,beklediğim umutlarım.
Ne sevda damlası iniyor gökten,nede çiçek açıyor,
Rüyamda gördüğüm güzellik gözümü açınca kaçıyor.
Her yıl bu mevsimi bekliyorum,açarmı bahçemde bir çiçek,
Bir tek sevda çiçeğimi, kim su veripte diriltecek.?
Geçiyor hazanımda benim,adım adım kış yaklaşmakta,
Gelirim dedikçe baharım benden tekrar uzaklaşmakta.
Bir türlü göklerde ki seyrandan geçip yere inmiyor ki,
Hazan baharımda gülüm açmazsa feryadım dinmiyor ki.!
Aşkta vefan yok,sevgiden uzak,hasreti hiç bilmiyorsun,
Gönül sarayımı açtım sana lutfedipte girmiyorsun.
Unut beni artık,kalırım bende dertlerimle baş başa, Razıyım hasretine,vursamda şu başımı taştan taşa.
Birtek gülüne hasret çekerim ,ben bir Şeydayı bülbülüm,
Ben şakramazsam eğer dalında,hükmü varmıdır bu gülün.?
Cengiz DENEK
BIRAK BENİ YALNIZLIK
Bırak beni yalnızlık,bırakta kendi halime kalayım.
Çekgit başka yerlere biraz kendimle olayım.
Sen hiç yalnız kalmadın yalnızlığı bilmezsin,
Yalnızım desende her an bilmem kimlesin.
Acı veriyorsun gönlüme feryadım dinmiyor,
Girdiğin her gönül inim inim inliyor.
Nasıl bir yalnızlıksın ki hiç yalnız kalmıyorsun,
Niceleri yedin bitirdin asla doymuyorsun..
Seven yüreklerde sen varsın,sevilen gönülde sen,
Bana dostmusun düşmanmısın bir bilebilsem.
Kandırıp bizleri yer tuttun hep beynimizde,
Soldurdun ümitlerimizi kalmadı birşey elimizde.
İçimiz volkan olup kaynadıkça sen çoştun,
Göz yaşımız sel olup aktığında kuşlar gibi uçtun.
Göklere yükseldikçe feryadımız ahımız,
Bir şarkı dinler gibi geldi sana vahımız.
Git artık yalnızlık,git artık bu diyardan,
Ayırdın bizleri sıladan anadan yardan..
Git,yalnız kal,sende gör yalnızlık neymiş,
Anlarsın belki o zaman yalnızlar ne haldeymiş.
Cengiz(SERDAR-I GÖNÜL)11.05.2008

EDEBİYAT SAYFAMIN ADRESİ
http://www.cengizdenek.byethost13.com/